AĞLAMAYA HASRET ÖLECEKSİN

Güneşin kapkara bulutlarla boğulduğu bir gün

Tezek dumanından göz gözü görmez bir gece

Mor akşamların turuncu gurubunda

Öldüğümü duyacaksın ansızın

Dünya gözünde bir topaç ırmaklar gözlerinde bir çizgi

Bence hayalinde çatık kaşlı bir nokta

Gözlerine ladin ormanlarından bir direk dikilecek

Bakakalacaksın öylece

Ağlamaya hasret ağlamak isteyeceksin

Kolların ölü yılanlar gibi düşecek iki yanına

Eski anıların dört nala geçecek hayalinden

Titreyecek o güvercin uyluğu dudakların

Defne dalı saçların ansız ağaracak

Küf yeşili gerçekler vurdukça vuracak beynine

Yıkık bir kömür ocağı gibi içten içe tüterek

Eriyeceksin sıcak bakır denli

Dövünerek, çırpınarak, bağırarak ağlamak isteyeceksin

Gözlerin bir noktaya dikilecek yontu mermer gibi

Düğümlenecek gırtlağına günahların

Yutkunacaksın hançerdeki tedirginlikleri

Boş ufka baka baka pişmanlığına susamış

Damla damla göz yaşına sevdalı,

açın eğmeğe hasreti gibi

Ağlamaya hasret öleceksin sen

Durgam Özer

Kayıt Tarihi : 12.12.2023 17:57:00