BİR İNSANI HAK ETMEDİĞİ YERE KOYMAK ZULÜMDÜR

İşe ihtiyacı olan herkesin  bir hayalidir bir işe girmek evinin nafakasını sağlamak, hele de bir devlet kurumunda olsa yağ ve bal valla.

Elbette ki ihtiyacı olan yada işin erbabı olan hakkı olanlar o işe girmeli. Girmeli ki refah düzeyi artmalı işsizlik önlenmeli bir baba bir anne evine bir parça ekmek götürebilmeli

Utancından bir ayakkabı alamadı diye sabah erkenden evden çıkmamalı,  gece geç saatlerde eve gelmemeli.

Evet…

Birgün bir parkta oturmuştum saçı sakalı birbirine karışmış birini gördüm. Belli ki dertliydi iki elini yan tarafa açmış ayaklarını birbirine dolamış uzaklara dalıp gitmişti. Kaç kişi belki önünden geçmişti ama bir bir yere odaklanmış gitmişti. Belliydi kafasının içinde fırtınalar kopuyordu ama o sakin bir şekilde sadece bir yere takılmıştı. O an dünya yıkılsa ve yansa farkına varmazdı belki. Sonuçta bende insandım ve o mahsun halinden bir şeyler sezdim. Elimdeki çerezle yanına sokuldum

-Selamün aleyküm dedim. Hemen toparlandı

-Aleykümselam.dedi

-Müsait mi oturabilir miyim yanına? diye ona sorunca

Bank’ın öbür ucuna doğru kaydı yer verdi

-Tabiî ki de abi buyur dedi

Oturdum yanına çerezden uzattım ona

-Sağol abi o senin kısmetin teşekkür ederim dedi.

-İyi ya bende sana senin olan kısmetini veriyorum geri çevirme dedim. Utana sıkıla biraz aldı

Sağdan soldan biraz muhabbet ettik.

-Ne iş yapıyorsun?  dedim

Döndü baktı bana.

-İşsizim dedi

-Hayırlısı dedim.

Gözleri daldı gitti. Yine

- Hastamısın? Bir sıkıntın mı var deyince.

- Yok abi iş yok dedi. Ona moralim bozuk. İş olsa da çalışsam? Bütün zenginlerimiz ihtiyacı olmayanlarımız. Torpili olanlarımız bizim ihtiyacımız olan işyerlerini doldurmuşlar bizlerde böyle park köşelerinde perişan bir şekilde evimize bir parça ekmek götüremiyoruz. Gece geç eve gidiyorum sabah erkenden evden çıkıyorum

-Neden? Sabah erken Gece geç,  çalışmıyorsun nereye gidiyorsun böyle ?  Diye sordum kendisine

-Kızımın ayakkabısı yırtılmış benden istedi kaç defa ama alamıyorum. Bu yüzden yüzüne bakmaya utanıyorum. İşsizim param yok. Dedi

Başımdan aşağıya kaynar sular dökülmüş tüylerim diken, diken olmuş gözlerime yaşlar dolmuştu bir anda

Çaresiz bir babanın tarifsiz bir acısıydı bu

Düşünün bir baba kızına ayakkabı alamıyor diye, onun yüzüne bakmaya utanıyor diye. Sabah erkenden evden çıkıyor ve gece geç saatte eve geliyor. Sırf onunla karşılaşmamak adına. Ondan utanmak adına

Utanması gereken birileri varsa. O küçük kızın ayakkabı parasına kadar göz dikecek kadar özel arabalarıyla işe giden torpilli zengin züppe çocuklarıdır.

Utanacak birileri varsa fabrikalar işyerleri açacak ve yanında onlarca işçi çalıştırabilecek güce sahip kadar ama başkasının işinde gözü olan zengin diye toplum içinde itibar gören aç para babalarıdır.

Utanacak birileri varsa insanlara yukarıdan bakan fakiri hor gören ve onların bir parça ekmeğine minicik bir kız çocuğun ayakkabı parasına göz dikecek kadar. Sırf devlet kurumunda çalışsın itibar görsün diye hakkı olanların yerinde çalışan yada çalıştıran gözü doymayan toprak sahibi olanlardır

UTANMASI GEREKEN BİRİLERİ VARSA BİR AVUÇ ÇEKİRDEĞİ O SENİN KISMETİNDİR DİYE GERİ ÇEVİREN BAŞKASININ KISMETİNE GÖZ DİKMEYECEK KADAR HELAL TEMİZ DÜRÜST ŞEREFLİ VE ONURLU BİR İNSANIN KISMETİNE GÖZ DİKENLERDİR

O duyguyla çıkardım cebimden bir miktar para eline sıkıştırmak istedim. Ayağa kalktı

Hayır abi, dedi ben senden para dilenmek için bunu sana anlatmadım. Beni dilendiriciliğe alıştırma ben sana sadece derdimi anlattım. Dedi

Ben utandım yer utandı gök utandı ama, haksızlıkla o adamın çalışması gereken yere giren özel arabalarla işe giden, insanları hor gören, işlerini yürütmeyen, sırf torpili var diye insanlara yukarıdan bakan, Git istediğin yere şikayet et diyen, İnsanların işini yürütmeyen, İşinin başında olması gereken saatler de  sağda solda gezinen aybaşı olunca gidip o kızın ayakkabı ve evde bir parça ekmeğe muhtaç insanların ekmek parasını bankamatikten çekip  lokantalarda yemek yiyen selfie çeken, cebine en kaliteli sigarayı koyan en kaliteli mağazadan giyinen, tatillerini eksik bırakmayan o adamın kısmetine göz diken  şahsiyetler utanmadı ve utanmayacak

Üniversite mezunu insanların hakkı olan koltukları ilkokul mezunlarına peşkeş çekenler utanmadı ve utanmayacak

BİR İNSANI HAK ETMEDİĞİ BİR YERE KOYMAK ZULÜMDÜR  HZ ALİ (RA)

ZULME ORTAK OLANDA ZALİMDİR ZALİMDİR, ZALİMDİR